tag:blogger.com,1999:blog-349023722011-12-14T18:59:40.333-08:00माझ्या भुतकाळातल्या तरल मनाची स्पंदनं ह्या गजलच्या स्वरुपात अजून अस्तित्वात आहेत. त्या भावनांना एक ह्क्काचे स्थान देण्यासाठी हा Blog. आशा आहे तुम्हाला जरुर आवडेल. gulkand@yahoo.comPrashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.comBlogger351100tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-80986440237116314082008-07-11T06:00:00.000-07:002008-07-11T06:03:14.034-07:00<p>सर सांगुन आली।<br />घर लांघुन गेली। </p><p>मी हसलो एकदा<br />व्यथा सोडुन गेली।</p><p>पाप राहीले तसेच<br />गंगा वाहुन गेली। </p><p>लागली आग उरी<br />गावे पेटुन गेली</p><p>राहीलो जिथल्या तिथे<br />गर्दी रेटुन गेली। </p><p>--- प्रशेन ह क्यावल </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-8098644023711631408?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-88081848082759728492008-07-11T05:52:00.000-07:002009-10-19T11:20:55.751-07:00पेटलेली वाट जिवघेणी बरी होती।<br />शेवटची मिठी चोरटी बरी होती।<br /><br />वाटायचो सम्राट माझाच मी मला,<br />ती जवनीची मुजोरी बरी होती।<br /><br />श्वास श्वासच होते, हुंदके नाही<br />कालची तेव्हाची हवा बरी होती।<br /><br />मी नाही तुझ्याशी लढु शकत मित्रा,<br />तुझी आधीची ती दुश्मनी बरी होती।<br /><br />इतके कसे रंग मी सांग भरु आता?<br />माझ्यासाठी रक्ताची रांगोळी बरी होती।<br /><br />मी न रहीलो कुणाचा जवळीक झाल्यावरी<br />आपल्यातील पुर्वीची दुरी बरी होती।<br /><br />शब्द आसवे माझी अन लेखणी रक्ताची<br />पण मैफीलीत दाद मिळते: "बरी होती!"<br /><br />---- <span>प्रशेन</span> <span>ह</span> <span>क्यावल</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-8808184808275972849?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-35932412641477471812008-07-11T05:37:00.000-07:002008-07-11T05:51:23.475-07:00<p>शेवटचा उसासा रुंद होता।<br />तिला जीव जाळण्याचा छंद होता।</p><p>मदत मागु कुणाची गावात या<br />इथे हरेक दरवाजा बंद होता। </p><p>मी कुणाशी बोलु इथे तत्वज्ञान<br />जिथे गाव साराच मंद होता।</p><p>तु आली होतीस माझ्या चितेवरी<br />हवेत ओळखीचा तुझा गंध होता। </p><p>व्यर्थ गेले प्रयत्न शिकवायचा माणुसकी<br />प्रत्येकजण तिथे कत्तलीत दंग होता।</p><p>स्पर्शातील कशी स्पंदने जाणिवांची तुम्हाला<br />तुम्ही तेव्हा तुमच्याच मस्तीत धुंद होता।</p><p>मारले त्यांनी त्याला देवळात बसवुन<br />साय्राच गावात तो साय्रांनाच वंद्य होता।</p>--- प्रशेन ह क्यावल<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-3593241264147747181?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-71425597139107441502008-07-09T07:37:00.000-07:002008-07-09T07:41:34.076-07:00त्यांचा मला मारण्याचा अविर्भाव मुद्दाम आहे।<br />मीही नाही साधाभोळा तेव्हढाच मी उद्दाम आहे।<br /><br />सारेच ओळखतील मला गावात त्या<br />मी अजुनही तिथे, तेव्हढाच बदनाम आहे।<br /><br />केले हलाल त्यांनी झटक्यात शेकडोंना<br />हटके न कुणी त्यांना, त्यांच्या मुखी राम आहे।<br /><br />झिडकारले ज्यांनी होते हारल्यावरती मला<br /><span class=""></span>जिंकल्यावरी तयांचे, माझ्याकडे काम आहे।<br /><br />का रडता उगीच तुम्ही माझ्या मरणावरी<br /><span class=""></span>मी खुशाल आहे, इथे आराम आहे।<br /><br />---- प्रशेन क्यावल<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-7142559713910744150?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-32372941844881961552008-07-09T07:33:00.000-07:002008-07-09T07:36:53.362-07:00<p>ही अशी हवा कुंद कुंद।<br />चाखतो मी पाऊस बुंद बुंद।</p><p>पसरली धुक्याची साय दाट<br />झाली धारा मदिरेत धुंद धुंद।</p><p>प्रणय झाय्रांचे जारी जाहले<br />कर जवळ आता मिठी रुंद रुंद।</p><p>जाहली बेफाम बिलगुन <span class="">लतावेल<br /></span>प्रणयात निसर्गाच्या गाव सुंद सुंद।</p><p>---- प्रशेन क्यावल </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-3237294184488196155?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-45213731261526747762008-07-09T07:25:00.000-07:002008-07-09T07:32:36.859-07:00<p>बढाई धुरंधरांची खरी होती।<br />रास निष्पाप मुदर्यांची खरी होती।</p><p>तिला जावेच लागणार होते<br />तिची माझ्याशी यारी खरी होती।</p><p>भुलले कोणीच ना त्यांच्या बनावाला<br />माझी मृत्युवरी दावेदारी खरी होती।</p><p>नाही पुरा कुणाचाच जोगवा इथे<br />अहो, त्यांची लाचारी खरी होती।</p><p>कसे बांधतील माझ्या <span class="">शब्दांना<br /></span>माझी कोंडलेली प्रतिभा खरी होती।</p><p>--- <span class="">प्रशेन</span> क्यावाल </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-4521373126152674776?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-34101453541484049552008-07-09T07:17:00.000-07:002009-02-05T22:45:41.124-08:00<p>तुझ्या ओठांची साय ओठी लागली।<br />मी मलाच आता विसराया लागली।</p><p>उधळीत जा माझ्यावरी <span class="">तू चुंबने</span><br />नुकतेच मी गोळा कराया लागली।</p><p>फिरु दे बेफाम हात शरीरावरी<br />मी कुठे जगाची तमा बाळगाया लागली।</p><p>मिसळ श्वास तुझा श्वासात माझ्या<br />धुमसती आग कधीची अता पेटाया लागली।</p><p>तुला उगीच वाटते तू <span class="">मला उपभोगीले<br /></span>मीच तुझ्या भोगात उमलाया लागले।</p>--- Prashen H Kyawal<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-3410145354148404955?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-66251895009311298192007-12-05T23:04:00.000-08:002007-12-06T01:32:50.850-08:00<span style="font-size:130%;">तू तुझ्या ऊंच प्रासादी</span><br /><span style="font-size:130%;">बसलास झुंबराखाली</span><br /><span style="font-size:130%;">मी माझीच वळकट </span><span style="font-size:130%;">बांधुन</span><br /><span style="font-size:130%;">उघडाच ऊंबराखाली<br /><br />तुझ्या स्वप्नांच्या इमल्यांना<br />सत्याचे मजले चढले<br />माझेच पोट खपाटीला<br />अन पाय पाताळी भिडले<br /><br />सोन्याने लदबदल्या हाती<br />तुझ्या ऊंच मद्याचे पेले<br />मी झूरतो थेंबासाठी</span><br /><span style="font-size:130%;">पाऊस आले नी गेले<br /><br />--- प्रशेन ह. क्यावल</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-6625189500931129819?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-58556253231446939052007-12-05T06:28:00.000-08:002007-12-05T22:34:24.354-08:00<p><span style="font-size:130%;">काय सांगू सख्या</span></p><p><span style="font-size:130%;">तुला मझी व्यथा</span></p><p><span style="font-size:130%;">तुझाच ध्यास मजला</span></p><p><span style="font-size:130%;">इथे सदा सर्वदा</span></p><p><br /><span style="font-size:130%;">तु कोणत्या मध्यरात्री</span></p><p><span style="font-size:130%;">गेला असा अवचित</span></p><p><span style="font-size:130%;">का देऊन याद गेलास</span></p><p><span style="font-size:130%;">का दिलीस ही व्याधा</span></p><p><br /><span style="font-size:130%;">ती यमुनेची झुळझूळ</span></p><p><span style="font-size:130%;">ते वासराचे दुडदूडणे</span></p><p><span style="font-size:130%;">आठवते सगळे तुजला</span></p><p><span style="font-size:130%;">परी आठवेना राधा</span></p><p><br /><span style="font-size:130%;">जीव जातो जरुर</span></p><p><span style="font-size:130%;">तुटती ह्रुदयाची पीर</span></p><p><span style="font-size:130%;">तरी लावते हूरहूर</span></p><p><span style="font-size:130%;">जीवघेणी कान्ह्याची बाधा</span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><span style="font-size:130%;">--- प्रशेन ह. क्यावल</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-5855625323144693905?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-78876260414414103542007-10-18T07:36:00.000-07:002007-12-05T22:37:02.257-08:00<span style="font-size:130%;">आता सगळे काही</span><span style="font-size:130%;"><br />आहे जुने जुने<br />उरले फक्त आता<br />क्षण हे सुने सुने<br /><br />मी बोललो प्रेमाने</span><br /><span style="font-size:130%;">तरी आघातच होतो<br />मी दिले कितीही<br />तरी त्यांना उणे उणे<br /><br />मी किती बहाणे<br />करु माझ्या सोबतीच?<br />जरी नाकारले तरीही<br />ही गतजन्मीचीच ऋणे</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-7887626041441410354?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-77472882557130204112007-09-29T01:48:00.001-07:002007-09-29T01:48:23.662-07:00<span style="font-size:130%;">स्फोट आहे वेदनेचा, विरहाचा अग्निलोळ आहे।<br />पेटलेला मनात मझ्या, तव आठवणींचा जाळ आहे।<br /><br />स्तब्ध आहेत दाहिदिशा, अन् भकास विश्व सारे,<br />सरता ना सरतो लवकर, विरहाचा हा काळ आहे।<br /><br />मनाच्या या सागरात, तव आठवणींच्या विराट लाटा,<br />रोंरावत, घोंघावत फिरते, तुझ्या प्रेमाचे वादळ आहे।<br /><br />दिवसा पेटलेले सुर्यबिंब, रात्री उदास ते चंद्रबिंब,<br />विरहाच्या क्षणात या, दुश्मन हे आभाळ आहे।<br /><br />आठवतो सागरकिनारी, तुझ्या हास्याचा खळ्खळाट,<br />पण उरली फक्त मंद हवा, अन् सोबतीला प्रवाळ आहे।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-7747288255713020411?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-56450607328541233382007-09-29T01:35:00.000-07:002007-09-29T01:36:21.186-07:00<span style="font-size:130%;">पांघरुन स्वप्न तुझे, मी उभा अनाधार।<br />पायाखाली नसे जमीन, अधांतरी बेकरार।<br /><br />रात्र ढळे, सुर्य उगे, मला काय त्याचे?<br />आंधळा मी, डोळ्यांसमोरी मला दिसे अंधार।<br /><br />वैराण वाळवंट, रेताड आयुष्य गेले,<br />निर्झराचा कुठे खळाळ? कुठे ती गेली बहार?<br /><br />सोडून मज गेलीस, दोष तुझा ग नाही,<br />माझेच पाप आहे, माझीच ही असे हार।<br /><br />ध्येय, मंजिल झुठ सारे, व्यर्थ शब्दांचे डोलरे<br />जगायचे म्हणून जगणे, हेच जगण्याचे सार।<br /><br />पोकळ तत्व सारे, उगाच माजविती स्तोम,<br />सत्य एक स्वार्थ फक्त, सत्य भागरीचा आकार।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-5645060732854123338?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-30771492822997638012007-09-29T01:34:00.002-07:002007-09-29T01:35:54.517-07:00<span style="font-size:130%;">नाही कुणाला सुख इथे, रित जगाची अजब आहे।<br />दु:खात ती जळते तिथे, इथे सुखात मी खाक आहे।<br /><br />शिवला न विचार पापांचा, खुडतांना निष्पाप कळी,<br />हात इकडे करु नको, खबदार! मी आग आहे!<br /><br />घाबरुन का पळतोस दुर, भविष्याच्या ओढीने<br />विद्रुप ज्याला काल केले, तोच तुझा मी आज आहे।<br /><br />बघतेस काय होऊन स्तब्ध, घे धरून सत्वर<br />काल तु जो सोडला होतास, तोच माझा हाथ आहे।<br /><br />ठिक आहे आलीस परतूनी जरी कितीक युगाने<br />शेवटी जी आली तुजला, तीच मी जाग आहे!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-3077149282299763801?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-67503899922722779552007-09-29T01:34:00.001-07:002007-09-29T01:34:40.984-07:00<span style="font-size:130%;">तु कधी स्वत:ला हसतांना पाहिलेस का?<br />तु कधी गालांवर गुलाब फुलतांना पहिलेस का?<br /><br />तु कधी देह तुझा कमनिय तो पाहिलास का?<br />तु कधी वेल इतली शेलटी पहिलीस का?<br /><br />तु कधी भुवयास तुझ्या पाहिलेस का?<br />तु कधी धनुष्य असला पाहिलास का?<br /><br />तु कधी नजर तुझी पाहिलीस का?<br />तु कधी तीर धारदर इतका पाहिलास का?<br /><br />तु कधी डोळ्यांसमोरी केस घेऊन पाहिलेस का?<br />तु कधी दिवसाच रात्र पाहिलीस का?<br /><br />तु कधी स्वत:ला लाजतांना पाहिलेस का?<br />तु कधी लाजलेला चंद्र पाहीलास का?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-6750389992272277955?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-61473387945777604102007-09-29T01:33:00.002-07:002007-09-29T01:34:15.145-07:00<span style="font-size:130%;">कळलेच ना माझे मला,<br /> कोठूनी मी कोठे आलो?<br />माझ्याच संगतीला,<br /> मी आत कंटाळलो।<br /><br />देऊ नकोस त्रास मजला<br /> आणखी आता मृत्यो,<br />मी आताच जीवनाचे,<br /> मढे हे ओढून आलो।<br /><br />प्रथम जेव्हा लाविला मी<br /> हात लेखणीला,<br />तेव्हाच आसवांशी,<br /> नाते मी जोडून आलो।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-6147338794577760410?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-55870995575060902812007-09-29T01:33:00.001-07:002007-09-29T01:33:28.799-07:00<span style="font-size:130%;">तु आठवतेस, तुझा सहवास आठवतो।<br />श्वासात गुंतलेला, प्रत्येक श्वास आठवतो।<br /><br />रसाळ, मधाळ, गोड, तुझ्या प्रेमाची चाखणी,<br />तुझ्या ओठांचा मध, त्या मधाचा सुवास आठवतो।<br /><br />दिवसाच्या प्रत्येक क्षणाला, तव आठवणींच्या खाणाखुणा,<br />माझ्या हरेक आर्त हाकेला, तव सादेचा आभास आठवतो।<br /><br />ग्रिष्माच्या या दुपारी, कोकीळेची विरहगाणी,<br />प्रत्येक आठवणींत तुझ्या, तो क्षण निरोपाचा खास आठवतो।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-5587099557506090281?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-60673163585006831392007-09-29T01:32:00.001-07:002007-09-29T01:32:50.990-07:00<span style="font-size:130%;">मी रात्र लाजरी काळी<br />तू हसरा चंद्रमा।<br />तव स्पर्शाने दिली मजला<br />चांदण्यांची रिक्तिमा।<br /><br /> हरणांच्या पावलांनी<br /> तू हसत यायचे।<br /> तव स्पर्शाने फुलारून<br /> मीही बहरुन जायचे।<br /> मिलनात दोघांच्या या<br /> सोडीच चांदण्या पाठ ना। मी रात्र....<br /><br />तू न् मी ही आतुरलेलो<br />प्रकाशास दिवसाच्या।<br />दोघांच्या मिलनास त्या<br />प्रकाश पडद्या आडच्या<br />कानांत हळूच दिनकराच्या<br />लवकर यायला सांगना। मी रात्र...<br /><br /> दिसत जरी असलो सोबत<br /> चालला तू उलट दिशेला।<br /> सुर्य मावळती कडूनी<br /> चंद्र उषेच्या कार्याला।<br /> कर्तव्य संपेल तेव्हा तरी<br /> सांग जवळ येऊ ना। मी रात्र....<br /><br />रोजचीच चातकतृष्णा<br />रोजरोजचीच भेटगाठ।<br />विरहाच्या क्षणात रोज<br />नेहमीची तीच ओढ।<br />अमर ही प्रित अपुली<br />मानवा का जाणवेना! मी रात्र.....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-6067316358500683139?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-74809714221880423682007-09-01T06:43:00.001-07:002007-09-01T06:43:40.852-07:00<span style="font-size:130%;">माझ्या चितेसमोरी, जी मलाच दिसली होती।<br />ती नश्वरतेची खुण, माझीच राख होती।<br /><br />मी धावलो कैफात, धुंदीत यशाच्या,<br />दिसली मला मदिरेत ती, आसवांची रांग होती।<br /><br />झुंझार ज्या क्षणाला, तलवार मी उपसली,<br />समोरी सेना खडी ती, मज बांधवांची होती।<br /><br />झिडकारणाय्रा दुनियेने मज सलाम ठोकला ज्यादिवशी,<br />डोळ्यात तिच्या दिसणारी मझीच व्यथा होती।<br /><br />मी धावत्या यशात, होउन धुंद-फुंद,<br />जी अनाहुत केली, माझीच चुक होती।<br /><br />कोसळ्लो ज्या क्षणी मी, गर्तेत अपयशाच्या,<br />झेलले जीने मजला, मझीच दुनिया होती।<br /><br />कितीक दिवस जी जळली, माझीच चिता होती,<br />आकाशाकडे झेपावली ती, मझीच आग होती।<br /><br />घ्यावी गरुडभरारी होउन राखपक्षी,<br />कोंब पुन्हा फुलावे, माझीच आस होती।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-7480971422188042368?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-44947036040052933792007-09-01T06:42:00.002-07:002007-09-01T06:43:10.721-07:00<span style="font-size:130%;">एक दिवस पुन्हा गेला<br />पुन्हा एक रात्र गेली<br />मी अशीच उभी एकाकी<br />नदी आसवांची वाहून गेली।<br /><br /> अंग काटेरी माझे<br /> वाय्रासही बोचते।<br /> रंग काळेशार माझे<br /> रात्रीलाच शोभते।<br /> शुष्क पनांसवे जिंदगी<br /> जगायचीच राहून गेली। एक दिवस.....<br /><br />पायाखाली उजाड रान<br />मुंग्या अंगा लुचती।<br />निर्जल मातीवरील खडक<br />झुळकेरसशी खचती।<br />त्याची वाट बघता बघता<br />मी जायाचीच राहिली। एक दिवस...<br /><br /> मुळ माझे खोल आत<br /> सोडवेना मायापाश।<br /> जल देऊन थकली धरती<br /> दोष देऊन मी कशास?<br /> खडक सारे अंकुरले पण<br /> मी बहरायचीच राहीली। एक दिवस....<br /><br />काय ऎकवू मी तुम्हाला<br />गज़ल माझ्या दु:खांची?<br />दु:ख माझे असे ज्याला<br />सर नही कशाची।<br />बाभळीचे देणे दुनिया<br />बघता-बघता भुलून गेली। एक दिवस.....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-4494703604005293379?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-5283070893117476872007-09-01T06:42:00.001-07:002007-09-01T06:48:09.568-07:00<span style="font-size:180%;"><span>भिन्न नियम, चिन्हे, अर्थ,<br />उकार, विलांट्या, विराम जरी!<br /><br /><br />साय्रा भाषांत साम्य-<br />प्रश्नचिंन्हाचं असतच तरी!!</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-528307089311747687?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-12688874753060049712007-09-01T06:41:00.000-07:002007-09-01T06:42:06.675-07:00<span style="font-size:130%;">नसेल आम्हाला फुकाची<br /> सुर्यतेची परंपरा<br />पण आम्ही....<br /> काजवे नक्कीच नाही!<br /><br />नसेल आम्हाला फुकाची<br /> गरुडतेची परंपरा<br />पण आम्ही....<br /> कावळे नक्कीच नाही!<br /><br />नसेल आम्हाला फुकाची<br /> सागरतेची परंपरा<br />पण आम्ही....<br /> नल्या नक्कीच नाही!<br /><br />अरे जारे बेईमानांनो,<br />आम्ही पण काही कमी नाही<br />आणि आम्ही नसलो तर.....<br />आमच्या शिवाय तुम्ही काहीच नाही.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-1268887475306004971?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-58436958039102739382007-09-01T06:39:00.000-07:002007-09-01T06:41:25.853-07:00<span style="font-size:130%;">एक कोळी.....<br />घराच्या कोपय्रात, स्वत:च्या जाळ्यात!<br />जाळं...<br />म्रुत्युच्या साखळदंडांचं!<br />त्यात त्याच्या....<br />जगाचा तो राजा!<br /><br />एक मुंगी......<br />अडकते जाळ्यात कधितरी!<br />घेतो घास.....<br />खेळवत तिला!<br /><br />मरण आल्यावर.....<br />त्याच्याच जाळ्यात, दर्प विरतो!<br />सांगाडा बनून.....<br />अडकतो सापळ्यात त्याच्याच!<br /><br />मुंग्यांच्या झुंडी.....<br />नेतात फरफटत!<br />त्याचं शरीर....<br />खातात सव्याज......<br />घेतात बदला!</span><br /><br />--- प्रशेन ह. क्यावल<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-5843695803910273938?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-45860422902294662152007-08-22T23:29:00.000-07:002007-08-22T23:30:28.816-07:00<span style="font-size:130%;">हातात हात दे तु, श्वासात श्वास दे तू।<br />नाते मनाचे मनासी, हलकेच जुळवून दे तू।<br /><br />मी बावळा मुका प्रेमवेडा, काहीच मजला सखे बोलवेना,<br />भाषा मनाची मनाने समजूनी, सादेस साद दे तू।<br /><br />तू ओढ माझी समजून घेना, तू मन माझे जाणून घेना,<br />सोडूनी लाजभीड, सर्वस्व माझ्या, मिठीत झोकून दे तू।<br /><br />तुझा स्पर्श माझ्या जगण्याची उभारी, तुझे हास्य मझ्या चेहय्राची झळाळी,<br />मझी सर्व सुखे घेऊनी सखे, मला तुझी दु:खे दे तू।<br /><br />मी तहानलेला तुझ्या प्रेमाचा, मी सदा भुकेला तुझ्या स्पर्शाचा,<br />आतुरलेल्या ओठांस माझ्या, तुझ्या ओठांचा जाम दे तू।<br /><br />नाते नव्हे हे सखे क्षणांचे, असे हे बंधन युगानुयुगांचे,<br />ऊनसावली असो वा असो सुख-दु:ख, सदैव मज साथ दे तू ।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-4586042290229466215?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-80615349837001954652007-08-22T23:24:00.001-07:002007-08-22T23:26:13.989-07:00<span style="font-size:130%;"><span>तुला चुंबावे असे वाटते, तुला कुस्करावे असे वाटते।<br />भले थोरलेसे आयुष्य हे, तुला बघत बघत जावेसे वाटते॥<br /><br />तुझा श्वास माझ्या श्चासत गुंते, तुझा हात माझ्या हातात गुंते,<br />मोकळ्या विखुरलेल्या केसांत तुझ्या, सदैव मज गुंतावसे वाटते।<br /><br />तुझे दोन डोळे जणू नयनबाण, तुझा स्पर्श घेतसे माझे प्राण,<br />तुझ्या मदभय्रा नजरेतील अव्हान, मज पुन्हा पुन्हा पेलावसे वाटते।<br /><br />मी मत्त वारा सुसाट बेभान, तु वेल नाजुक, लवलवती छान,<br />माझ्या हर स्पर्शास तुझे लाजणे, लाजुन चुर होणे बघावसे वाटते।<br /><br />तुझ्या मिठीत मझ्या बिलगण्यावरी, तुझे धुंद होणे मद्य प्याल्यापरी,<br />तो पूर तोडीतो बंध सारे, पुरात त्या वाहून जावसे वाटते।<br /><br />कणाकणात तुझ्या फुलतो हा धुमार, तुझे श्वास गाती, छेडीता प्रेमतार,<br />तुझ्या पेटण्याने पुरा पेटलो मी, पेटुनी पेटुनी खाक व्हावसे वाटते।<br /><br />ओसरे पूर तो, निचरे पाणलोट, शोषुनी रस तुझा, श्रमले माझे ओठ,<br />ठेऊनी मर्मबंधात अमीट कामसुख, तुला बिलगुनी रहावसे वाटते।</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-8061534983700195465?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-71620266948517545192007-08-22T23:18:00.001-07:002007-08-22T23:18:37.166-07:00<span style="font-size:130%;">कळ्यांचेही फुलतांन काटे बनतात<br />त्या भूमीचा मी वारसदार।<br />पहाटेचा रविकरही जेथे रक्ताची लालीमा घेतो<br />त्या क्षितिजाचा मी वारसदार।<br /><br />पुर्वजांनी जो सुरु केला<br />त्या जिवघेण्या धर्मयुध्दाचा मी वारसदार।<br />धर्म.... जो त्यांनी दिला...<br />स्वार्थाचा... त्याचा मी वारसदार।<br /><br />मी पण पेरत चाललोय<br />रक्ताळलेली बीजे, ओलसर मातीत<br />उद्या निघणाय्रा दानवी कोंबांचे,<br />तुम्ही... वारसदार।<br /><br />मी अंध झालोय<br />द्रोपदी वस्रहरणात सक्षीदाराची भुमिका घेणाय्रा ध्रुतराष्ट्राप्रमाणे।<br />पण आहे वेळ थोडा अजुन,<br />ठरवा.... व्हायचय तुम्हाला या वारश्याचे वारसदार?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-7162026694851754519?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-50690791851117261492007-08-22T23:09:00.000-07:002007-08-22T23:16:53.921-07:00<span style="font-size:130%;"><span>तुच साय्रा जगात अन् तुच माझ्या मनात आहे।<br />तुच आहे सादेत माझ्या, तुच हर क्षणात आहे।<br /><br />निळेभोर आकाश तुच, तु नदीचा खळाळ आहे,<br />फुलांचा सुगंध तुच, तुच पानापनात आहे।<br /><br />इंद्रधनुचे रंग तुच, तु कडाडती वीज आहे,<br />तुच काळ्या ढगांत अन् तुच थेंबाथेंबात आहे।<br /><br />लेखणीही तुच माझी, तुच माझा शब्द आहे,<br />तुच माझे काव्य अन् तुच शायरीत आहे।<br /><br />तु नाही कोणीपरी, तु नाही विश्वसुंदरी,<br /><span>तुच पण प्रेयसी माझी, तुच माझ्या ह्र्द्‍यात आहे।</span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-5069079185111726149?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-61974240976995701902007-08-22T23:04:00.000-07:002007-08-22T23:05:36.841-07:00<span style="font-size:130%;">इथे मी, तिथे मी, जिथे तिथे मीच मी,<br />जलात मी, स्थळात मी, कष्ठी-पाषाणीही मी।<br /><br />विश्व माझे विशाल, विशालतेत मीच मी,<br />ग्रहात मी, ताय्रात मी, धुळीतही मीच मी।<br /><br />सुर्यबिंब दिसे, टिंबापरी मज,<br />बिंबात मी, टिंबातही मीच मी।<br /><br />जे रुप तुझे, तेच रुप माझेही,<br />तुझ्या रुपात मी अन् माझ्यातही मीच मी।<br /><br />कोण मी? कोण तु? पुन्हा पुन्हा प्रश्न पडे,<br />वाटे त्या अम्रुताचा, पुत्र तु, पुत्र मी।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-6197424097699570190?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-35326287102771385982007-08-22T23:01:00.000-07:002007-08-22T23:09:28.261-07:00<span style="font-size:130%;"><span>बोलल्या जाईचना, सांगल्याविण राहवेना।<br />विशाल हे आयुष्य सखे, तुझ्याविण जगवेना।<br /><br />गातात पक्षी, पानफुले, गाई आसमंत सारे,<br />स्रुष्टीचे हे गीत मजला, तुझ्याविण ऎकवेना।<br /><br />चोचीत चोच घालूनी, खायचो एकेक दाणा,<br />समोर मझ्या पक्वान्न पण घास गळी उतरेना।<br /><br />कैक केलेत पार मी, डोंगर तुझ्यासोबती,<br />एकटयाने पण अता माझे, पाऊलही उचलेना।<br /><br />कळतात का तुज भाव माझे, कळतात का मझ्या व्यथा?<br />जिवघेणी विरहदशा ही, मज सखे सोसवेना।</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-3532628710277138598?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-13441679893084999272007-08-22T22:49:00.000-07:002007-08-22T22:54:26.534-07:00<span style="font-size:130%;">अज्ञाताच्या पलीकडील, चंद्रलता मज खुणाविते।<br />मंद प्रकाशी किरणसखी ती, मज जवळ यावया डिवचते॥<br />झपाटून त्या गुढस्पर्शाने, झर्रकन मी पुठे सरसावतो।<br />मायेचे कुंपण काटेरी, बाजू सारण्या स्पर्शतो॥<br />वास्तवतेचा प्रचंड थारार, थरकापून मी मागे होतो।<br />झपुर्झत्वाचे ज्ञान नाहिसे, अज्ञानात मी पुन्हा नहातो॥<br />त्रिशंकु ही स्थिती मनाची, कसा बरे मी बाजूस सारू?<br />कसा जगू? मी कसा जगू?<br /><br />तपास मझ्या भंग करण्या, मायामेनका नाच करते।<br />अद्वैतओढी पतंगाची या, पुन्हा पुन्हा डोर मागे खेचते।<br />अथांग सागर मेघ बनूनी, असाच कधीतरी बरसतो।<br />तो मोत्यांचा पाऊस मी, चातकचोचीने पीऊ पहातो॥<br />येता येता चोचित मोती, मध्येच का मग मेघ आटतो।<br />तुष्णाकित चातक बिचारा, आशाळभूत पुन्हा तसाच बघतो॥<br />झेपावणाय्रा मनाचे या, घरट्यामधेच का प्राणपाखरु?<br />कसा जगू, मी कसा जगू?<br /><br />अशीच कितीदा वीज चकाकते, आलिंगन द्यावया हात देते,<br />रसरसलेल्य इंद्रधनूतून, गुढ ध्वनीने बोलाविते॥<br />कसला अमानुष सुगंध फेरुनी, मज पाशात ती आवळते,<br />मीही तसाच आवेगाने अभावित पुढे सरसावतो।<br />मदनाच्या आवेगाने त्या अज्ञातरतिला मिठी मारतो॥<br />पण का मध्येच सारे जलबिंदू, होती जळजळीत अग्नीफुले?<br />विरून जाते आग सर्व ती, राख बनून मी वापस येतो॥<br />ना ओला ना सुकलेला मी, ग्रिष्म पावसात कसा जळू?<br />कसा जगू? मी कसा जगू?<br /><br />अध्यात्माच्या वेळुबनातूनी, शीळ फुंकित वारा येतो।<br />स्वरलहरींच्या नादासरशी, मज कसलातरी संदेश देतो॥<br />नदीचाही अवखळ निर्झर, खळबळ मनात उठवून देतो।<br />वहीवाटेवर उगमाकडच्या खुणेनेच मज जावया सांगतो।।<br />मीही भराभर धावत सुटतो, कैलासाचे शिखर गाठतो।<br />हिमशिखरे बघूनी ऊंचऊंच ती, मनातल्या मनी मी हर्षतो॥<br />पुन्हा खेळी ती कशी जीवघेणी, कुणितरी मजसंगे खेळतो।<br />क्षणात पुन्हा नदीकाठी मी, स्वत:च मग एक प्रश्न बनतो।।<br />पिकलेले हे पान मनाचे, वय्रासरशी किती हलू?<br />कसा जगू? मी कसा जगू?<br /><br />असाच कितीदा शिखर गाठूनी, क्षणांत का मी तळास जातो?<br />कधी बसूनी विचार करतो, त्यासच कधी मी भाग्य मानतो।<br />पण तगमग तरी ती संपत नाही, त्रुष्णा कधीच भागत नाही।<br />झपाटूनी मी पुन्हा-पुन्हा, वाळवंटी असाच सागर शोधितो।।<br />कसे बरे हे संपवू सारे, मध्येच पुन्हा मी विचार करतो।<br />शिखंडी हि बनत नाही, कधी प्रक्रूती, कधी प्रव्रूत्ती बनतो॥<br />असेच होते पुन्हा-पुन्हा अन् असाच मी झुरून मरतो।<br />ना पोहतो कधी तरंगासवे अन् कधीच ना मी तळास जातो॥<br />असाच दिवस अन् रात्र बनुनी, जीवनभर मी कसा राहु?<br />कसा जगू? मी कसा जगू?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-1344167989308499927?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-79951478788178209362007-08-22T22:43:00.000-07:002007-08-22T22:44:06.159-07:00<span style="font-size:130%;">ये सखे मज लिपटुन जा,<br /> तुझे सर्वस्व मज देऊन जा।<br />रस माझ्या ओठांचा ओठांनी शोषूनी,<br /> मज प्रेमात चिंब भिजवून जा।<br /><br />तुझे रोम-रोम होऊ दे रोमांचीत,<br /> होऊ दे तुझ्या सर्व व्रूत्तींना पुलकीत,<br />तोडूनी बंध सारे मला घट्ट बिलगीत,<br /> तू हलकेच मझ्यात मिसळून जा।<br /><br />होऊ दे स्पर्श माझा तुझ्या सर्वांगाला,<br /> भेटू दे श्वास माझा तुझ्या श्वासाला,<br />घर्षू दे माझे शरीर तुझ्या शरीराला,<br /> मज कामशास्र तू शिकवून जा।<br /><br />उमटू दे चुंबनांचे ठसे सर्वांगावर,<br /> नसू दे वस्त्रांचा ताबा शरीरावर,<br />तुझे अनाव्रुत्त शरीर माझ्या शरीरावर,<br /> हरुवाळ तू झोकून जा।<br /><br />जे न जाणी बंध, म्हणती त्यास प्रेम,<br /> उधळे बेफाम जे, म्हणती त्यास प्रेम।<br />संपुर्ण समर्पण.... नाव त्याचेच प्रेम,<br /> पाठ प्रेमाचे मजकडून शिकून जा।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-7995147878817820936?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-16081846994034447022007-08-22T05:01:00.000-07:002007-08-22T05:02:17.960-07:00<span style="font-size:130%;">धुंदीत मज जगू द्या, कैफात मज जगू द्या ।<br />अश्रुंत पावसाच्या आगीत मज जगू द्या ।<br /><br />आकाशी वेदनेच्या आभाळ दाटलेले,<br />सरींत या दु:खांच्या, चिंबीत मज जगू द्या ।<br /><br />मुक्ती नकोच मजला, ना दर्शन ईश्वराचे,<br />तिच्याच फक्त तिच्या, ध्यासात मज जगू द्या ।<br /><br />नसलो जरि काबिल मी, अंतिम त्या सुखाच्या,<br />मधुदंशी या स्म्रूतींच्या, पाशात मज जगू द्या ।<br /><br />नाही इथे जरी ती अन आयुष्य भकास सारे,<br />बेधुंद त्या क्षणांच्या, अर्थात मज जगू द्या ।<br /><br />काहीच अर्थ नाही, गुंत्यास या शब्दांच्या<br />वैराण नि:शब्दाच्या, अर्थात मज जगू द्या ।<br /><br />सुन्या सुन्या स्वरांचे, उठले अता कल्लोळ,<br />सुनसान शांततेच्या, नादात मज जगू द्या ।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-1608184699403444702?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-20931785669095172142007-08-22T04:59:00.000-07:002007-08-22T05:03:21.150-07:00<span style="font-size:130%;">जीवन.......<br />एक अग्नीकुंड-<br />भकभकतं ।<br />त्यातील ज्वाला.....<br />पहातात सगळ्यांना<br />गिळायची वाट ।<br /><br />असतात संबधी अडचणीच्या<br />असलेल्या प्रत्येकास<br />टाकाव्या लागतात समिधा तिच्यात<br />इच्छेच्या, अकांक्षेच्या, स्वप्नांच्या !<br /><br />आणि समिधाच संपल्या तर.....?<br /> स्वत:च बनून समिधा.....<br />घ्यावी लागते उडी-<br />त्या नरभक्षक अग्नीकुंडात ।<br /><br />जीवन.....<br />एक अग्नीकुंड-<br />ज्याने जळतही नाही पुर्ण!<br />तसच पोळलेलं, लक्तरलेलं शरीर घेऊन,<br />जळत-जळत जगावं लागतं....<br />मरेपर्यंत ।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-2093178566909517214?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-76427032747967865202007-08-22T04:56:00.001-07:002007-08-22T05:11:36.309-07:00<span>तु चाल पुढे घेउनी<br />ज्ञानदीप हाती ।<br />पेटतील लक्ष-लक्ष दिप<br />तुझ्या सभोवती ॥<br /><br />काय मर्यादांच्या तुझ्या<br />गातो रडगाणी ।<br />आठव तुझी जिद्द अन<br />कर याद इतिहासाची ॥<br /><br />का भंग पावले<br />बाहू तुझे वज्ररुपी ।<br />होती तळ्पत तलवार ज्यात<br />तुझ्या सामर्थ्याची ॥<br /><br />का होतसे आजही<br />मान तुझी खालती ।<br />लागली तुला नजर सांग<br />कुण्या भ्याडाची ॥<br /><br />का मन हे झाले दगड<br />जेथे तरंगे होती उत्साहाची ।<br />परी घे समजून शेवाळही<br />फक्त साचते स्तब्ध पण्यामाजी ॥<br /><br />चल उचलुन पुन्हा<br />अभिमानाने मान तुझी वरती।<br />तु जन्मा आला राजा म्हणून<br />तुला कसली रे भिती ॥<br /><br />पुन्हा तळपू दे रणांगणी<br />तलवार तुझी भवानी ।<br />कर कलम शंभर शिरांना<br />एकच तुझ्या वारी ॥</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-7642703274796786520?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-51214450386659842992007-08-22T04:02:00.000-07:002007-08-22T05:14:08.108-07:00<span style="font-size:130%;"><span>छोट्या छोट्या माण‍सांची<br />छोटी छोटी मुंबई ।<br /><br />मोठ्या मोठ्या मुंबईतील,<br />मोठी मोठी घरे ।<br /><br />मोठ्या मोठ्या घरातील,<br />छोटी छोटी गाळे ।<br /><br />छोट्या छोट्‍या गाळ्यातील,<br />छोटी छोटी माणसे ।<br /><br />छोट्या छोट्या माणसांचे,<br />छोटे छोटे जीवन ।<br /><br />छोट्या छोट्या जीवनातील,<br />रोजरोजचं मरण ।<br /><br />छोट्या छोट्या माणसांचे,<br />छोटे छोटे मरण ।<br /><br />छोट्याशाच स्मशानात,<br />छोटे जळते सरण।<br /><br />- प्रशेन ह. क्यावल</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-5121445038665984299?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34902372.post-1159019985071249192006-09-23T06:57:00.000-07:002006-10-18T19:48:38.276-07:00<span style="font-size:130%;">पिऊनी मद सारा तुझा हा, आज मी मदहोश झालो<br />ओतुनी ही जान तुझ्यावर, आज मी बेजान झालो </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ओठ गुलाबी रसाळलेले तुझे ते मज याद आहेत,</span><br /><span style="font-size:130%;">डुंबुनी त्या रसगंधात, आज मी ही रसाळ झालो ।</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ठार ज्याने लोक झाले, ते तुझेच नयनबाण होते,</span><br /><span style="font-size:130%;">मुर्ख तयांना म्हणता म्हणता, मीच तुझा ग शिकार झालो ।</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">देवा तुझी देवक्रुपा, आहे माझ्यावरी अनंत,</span><br /><span style="font-size:130%;">स्वत:हूनी अवक्रुपेस तुझ्या, आज मी रे पात्र झालो ।</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">केलेत कैक पाप मी, गणती जयांची नाही,</span><br /><span style="font-size:130%;">न्हाउनी तव प्रेमरसात, आज मी ही पाक झालो ।</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">कर्मयोगी नाव ज्याचे, कामाचा मी माणुस होतो,</span><br /><span style="font-size:130%;">गुंतूनी तव प्रेमपाशी, आज मी बेकाम झालो ।</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">आज साय्रा जगात, मी भणंग आहे,</span><br /><span style="font-size:130%;">दगड-गोटयाहूनी बघ, आज मी नगण्य झालो ।</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ताल-सुर प्राण माझे, आहे साय्रा जगतास द्यात,</span><br /><span style="font-size:130%;">साथीवाचुन तुझ्या सखे ग, आज मी बेसूर झालो ।</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">कैफ़ चढतो यशाचा, गोष्ट नवी ही नाही,</span><br /><span style="font-size:130%;">जिंकताच आज तुजला, बघ कसा मी बेभान झालो ।</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">निराकार-निर्गुण, म्हणती या जगती तयाला,</span><br /><span style="font-size:130%;">गीत तयावर लिहीता म्हणाला, बघ कसा मी साकार झालो ।</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">कळे ना काळे अक्शर, काय कागदावरी उमटले,</span><br /><span style="font-size:130%;">गुण तुझे गाता गाता, आज मी ही शायर झालो ।</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34902372-115901998507124919?l=prashengazal.blogspot.com' alt='' /></div>Prashenhttp://www.blogger.com/profile/10163111735165968201noreply@blogger.com8