बरी

पेटलेली वाट जिवघेणी बरी होती।
शेवटची मिठी चोरटी बरी होती।

वाटायचो सम्राट माझाच मी मला,
ती जवनीची मुजोरी बरी होती।

श्वास श्वासच होते, हुंदके नाही
कालची तेव्हाची हवा बरी होती।

मी नाही तुझ्याशी लढु शकत मित्रा,
तुझी आधीची ती दुश्मनी बरी होती।

इतके कसे रंग मी सांग भरु आता?
माझ्यासाठी रक्ताची रांगोळी बरी होती।

मी न रहीलो कुणाचा जवळीक झाल्यावरी
आपल्यातील पुर्वीची दुरी बरी होती।

शब्द आसवे माझी अन लेखणी रक्ताची
पण मैफीलीत दाद मिळते: "बरी होती!"

---- प्रशेन ह क्यावल