रुंद

शेवटचा उसासा रुंद होता।
तिला जीव जाळण्याचा छंद होता।

मदत मागु कुणाची गावात या
इथे हरेक दरवाजा बंद होता।

मी कुणाशी बोलु इथे तत्वज्ञान
जिथे गाव साराच मंद होता।

तु आली होतीस माझ्या चितेवरी
हवेत ओळखीचा तुझा गंध होता।

व्यर्थ गेले प्रयत्न शिकवायचा माणुसकी
प्रत्येकजण तिथे कत्तलीत दंग होता।

स्पर्शातील कशी स्पंदने जाणिवांची तुम्हाला
तुम्ही तेव्हा तुमच्याच मस्तीत धुंद होता।

मारले त्यांनी त्याला देवळात बसवुन
साय्राच गावात तो साय्रांनाच वंद्य होता।

--- प्रशेन ह क्यावल