तू अन मी

तू तुझ्या ऊंच प्रासादी
बसलास झुंबराखाली
मी माझीच वळकट बांधुन
उघडाच ऊंबराखाली

तुझ्या स्वप्नांच्या इमल्यांना
सत्याचे मजले चढले
माझेच पोट खपाटीला
अन पाय पाताळी भिडले

सोन्याने लदबदल्या हाती
तुझ्या ऊंच मद्याचे पेले
मी झूरतो थेंबासाठी
पाऊस आले नी गेले

--- प्रशेन ह. क्यावल