तू अन मी

तू तुझ्या ऊंच प्रासादी
बसलास झुंबराखाली
मी माझीच वळकट बांधुन
उघडाच ऊंबराखाली

तुझ्या स्वप्नांच्या इमल्यांना
सत्याचे मजले चढले
माझेच पोट खपाटीला
अन पाय पाताळी भिडले

सोन्याने लदबदल्या हाती
तुझ्या ऊंच मद्याचे पेले
मी झूरतो थेंबासाठी
पाऊस आले नी गेले

--- प्रशेन ह. क्यावल

सख्या

काय सांगू सख्या

तुला मझी व्यथा

तुझाच ध्यास मजला

इथे सदा सर्वदा

तु कोणत्या मध्यरात्री

गेला असा अवचित

का देऊन याद गेलास

का दिलीस ही व्याधा

ती यमुनेची झुळझूळ

ते वासराचे दुडदूडणे

आठवते सगळे तुजला

परी आठवेना राधा

जीव जातो जरुर

तुटती ह्रुदयाची पीर

तरी लावते हूरहूर

जीवघेणी कान्ह्याची बाधा

--- प्रशेन ह. क्यावल