Saturday, September 29, 2007

अमरप्रिती

मी रात्र लाजरी काळी
तू हसरा चंद्रमा।
तव स्पर्शाने दिली मजला
चांदण्यांची रिक्तिमा।

हरणांच्या पावलांनी
तू हसत यायचे।
तव स्पर्शाने फुलारून
मीही बहरुन जायचे।
मिलनात दोघांच्या या
सोडीच चांदण्या पाठ ना। मी रात्र....

तू न् मी ही आतुरलेलो
प्रकाशास दिवसाच्या।
दोघांच्या मिलनास त्या
प्रकाश पडद्या आडच्या
कानांत हळूच दिनकराच्या
लवकर यायला सांगना। मी रात्र...

दिसत जरी असलो सोबत
चालला तू उलट दिशेला।
सुर्य मावळती कडूनी
चंद्र उषेच्या कार्याला।
कर्तव्य संपेल तेव्हा तरी
सांग जवळ येऊ ना। मी रात्र....

रोजचीच चातकतृष्णा
रोजरोजचीच भेटगाठ।
विरहाच्या क्षणात रोज
नेहमीची तीच ओढ।
अमर ही प्रित अपुली
मानवा का जाणवेना! मी रात्र.....

0 Comments:

Post a Comment

<< Home