पांघरुन स्वप्न तुझे

पांघरुन स्वप्न तुझे, मी उभा अनाधार।
पायाखाली नसे जमीन, अधांतरी बेकरार।

रात्र ढळे, सुर्य उगे, मला काय त्याचे?
आंधळा मी, डोळ्यांसमोरी मला दिसे अंधार।

वैराण वाळवंट, रेताड आयुष्य गेले,
निर्झराचा कुठे खळाळ? कुठे ती गेली बहार?

सोडून मज गेलीस, दोष तुझा ग नाही,
माझेच पाप आहे, माझीच ही असे हार।

ध्येय, मंजिल झुठ सारे, व्यर्थ शब्दांचे डोलरे
जगायचे म्हणून जगणे, हेच जगण्याचे सार।

पोकळ तत्व सारे, उगाच माजविती स्तोम,
सत्य एक स्वार्थ फक्त, सत्य भागरीचा आकार।