जाळं

एक कोळी.....
घराच्या कोपय्रात, स्वत:च्या जाळ्यात!
जाळं...
म्रुत्युच्या साखळदंडांचं!
त्यात त्याच्या....
जगाचा तो राजा!

एक मुंगी......
अडकते जाळ्यात कधितरी!
घेतो घास.....
खेळवत तिला!

मरण आल्यावर.....
त्याच्याच जाळ्यात, दर्प विरतो!
सांगाडा बनून.....
अडकतो सापळ्यात त्याच्याच!

मुंग्यांच्या झुंडी.....
नेतात फरफटत!
त्याचं शरीर....
खातात सव्याज......
घेतात बदला!

--- प्रशेन ह. क्यावल