वारसदार

कळ्यांचेही फुलतांन काटे बनतात
त्या भूमीचा मी वारसदार।
पहाटेचा रविकरही जेथे रक्ताची लालीमा घेतो
त्या क्षितिजाचा मी वारसदार।

पुर्वजांनी जो सुरु केला
त्या जिवघेण्या धर्मयुध्दाचा मी वारसदार।
धर्म.... जो त्यांनी दिला...
स्वार्थाचा... त्याचा मी वारसदार।

मी पण पेरत चाललोय
रक्ताळलेली बीजे, ओलसर मातीत
उद्या निघणाय्रा दानवी कोंबांचे,
तुम्ही... वारसदार।

मी अंध झालोय
द्रोपदी वस्रहरणात सक्षीदाराची भुमिका घेणाय्रा ध्रुतराष्ट्राप्रमाणे।
पण आहे वेळ थोडा अजुन,
ठरवा.... व्हायचय तुम्हाला या वारश्याचे वारसदार?