मज जगू द्या

धुंदीत मज जगू द्या, कैफात मज जगू द्या ।
अश्रुंत पावसाच्या आगीत मज जगू द्या ।

आकाशी वेदनेच्या आभाळ दाटलेले,
सरींत या दु:खांच्या, चिंबीत मज जगू द्या ।

मुक्ती नकोच मजला, ना दर्शन ईश्वराचे,
तिच्याच फक्त तिच्या, ध्यासात मज जगू द्या ।

नसलो जरि काबिल मी, अंतिम त्या सुखाच्या,
मधुदंशी या स्म्रूतींच्या, पाशात मज जगू द्या ।

नाही इथे जरी ती अन आयुष्य भकास सारे,
बेधुंद त्या क्षणांच्या, अर्थात मज जगू द्या ।

काहीच अर्थ नाही, गुंत्यास या शब्दांच्या
वैराण नि:शब्दाच्या, अर्थात मज जगू द्या ।

सुन्या सुन्या स्वरांचे, उठले अता कल्लोळ,
सुनसान शांततेच्या, नादात मज जगू द्या ।