ज्ञानदीप

तु चाल पुढे घेउनी
ज्ञानदीप हाती ।
पेटतील लक्ष-लक्ष दिप
तुझ्या सभोवती ॥

काय मर्यादांच्या तुझ्या
गातो रडगाणी ।
आठव तुझी जिद्द अन
कर याद इतिहासाची ॥

का भंग पावले
बाहू तुझे वज्ररुपी ।
होती तळ्पत तलवार ज्यात
तुझ्या सामर्थ्याची ॥

का होतसे आजही
मान तुझी खालती ।
लागली तुला नजर सांग
कुण्या भ्याडाची ॥

का मन हे झाले दगड
जेथे तरंगे होती उत्साहाची ।
परी घे समजून शेवाळही
फक्त साचते स्तब्ध पण्यामाजी ॥

चल उचलुन पुन्हा
अभिमानाने मान तुझी वरती।
तु जन्मा आला राजा म्हणून
तुला कसली रे भिती ॥

पुन्हा तळपू दे रणांगणी
तलवार तुझी भवानी ।
कर कलम शंभर शिरांना
एकच तुझ्या वारी ॥